Rondreis Toscane, Italië. Dag 3, 4 en 5: Volterra en Siena.

Ja! Eindelijk! Ik heb weer wat tijd gevonden om jullie een blogpost over mijn rondreis in Italië te bezorgen!
Ik ga onmiddellijk verder waar ik gebleven ben: Volterra. Het is zeker en vast een aanrader mocht je zelf een huurwagen hebben en er in de buurt zijn. Wij merkten dat de kern van dit bergdorpje erg bruiste van leven en ’t was eigenlijk al herfst. Ik kan me wel voorstellen wat voor een leuke sfeer het moet zijn in de zomer. Een lekker fris wit wijntje op één van de vele terrasjes in de smalle straatjes van Volterra: yep, I’m in! We zagen een mooie zonsondergang die avond!



Eigenlijk vond ik Volterra best een meerwaarde aan onze reis! Doordat we geen slaapplaats hadden voor zondagnacht, ons eerste weekend in Italië, kwamen we in bij Volterra, omdat dit zo goed als op de baan lag om naar Siena te rijden vanuit Lucca. Het leek ons best een goed idee en we hebben er beiden zeker geen spijt van! We zochten een hotelletje op via booking.com (grote tip voor mooie hotels voor een klein prijsje! En was meer dan welkom na ons ietwat nare ervaring met AirBnB!) en ik moet zeggen dat het dik in orde was. Het hotel lag iets uit het centrum maar dat was dik oké om te voet te doen. De kamer was ruim, klassiek, een tikkeltje ouderwets maar het had wel iets charmant. En de badkamer had alles wat we nodig hadden. Buiten het feit dat de kevers m’n slaap ontnamen, heb ik er de nacht wel overleefd! Tip: staat jouw raam (zonder vliegennet) open bij het binnenkomen? Sluiten die handel! Ongedierte komt sneller binnen dan je denkt! Ook na de zomerse temperaturen!

We werden die ochtend wakker met het zonnetje, al zagen we veel wolken onze zonnestralen verdoezelen. We moesten een kleine beklimming doen om naar het centrum te gaan. Het hotel lag ongeveer 300 meter van de stadsmuur en dan was het nog even wandelen naar de steegjes, winkeltjes en cafeetjes. Zelfs met nuchtere maag ging dit moeiteloos. Het ontbijt was zo lekker! We vonden een goed ontbijthuisje: Bar L’Incontro. Ze hebben daar de a-ller-beste donuts ever! Ze smaken een beetje naar oliebollen! Yummy! Jammer genoeg ook even zwaar als oliebollen! Het was dus een vrij heftig ontbijt. Misschien beter als tussendoortje! Al heb ik er wel van genoten! Mijn caffé latte kostte me €1.50! Niet alleen in Volterra, trouwens. Alle steden waar ik ’s morgens mijn koffie verkeerd bestelde, betaalde ik amper €2! Behalve op het Piazza del Campo in Siena, maar da’s voor later!
De ontbijtkoeken zijn in Italië ook vrij goedkoop: €1. Of er nu vulling in zit of niet. Vers geperst fruitsap was het duurste: €3. Maar je kreeg er wel een groot glas voor. In België zou je een long drink krijgen. Met ijsblokken. Voor het dubbele van de prijs. Vreselijk.
Ik had elke morgen een heerlijk ontbijt en dat voor de prijs die varieerde tussen de €5 en €7.

Nadat we onze magen rijkelijk vulden, liepen we nog ’s het Piazza dei Priori op, maar deze keer op klaarlichte dag. Elke stad die we bezoeken, heeft wel een bekend(e) plein of markt. Alles rond dat plein is natuurlijk veel drukker en uiteraard veel duurder.
Op het plein staat weliswaar het stadhuis: Palazzo dei Priori. Ik vond het palazzo wel een bezoekje waard vanwege zijn toren: daarboven krijg je een heel mooi uitzicht over de authentieke stad. Want zo kan je Volterra wel omschrijven: authentiek. Het geeft iets ouds weer, maar wel zeer gezellig.

We reden nog even naar een grote kerk waar we al even op uitkeken en waren nieuwsgierig naar hoe die er vanbinnen uitzag. Ja, die kerk waarvan ik dacht dat het die van Twilight was. Zucht.
Een klein beetje een teleurstelling: de binnenkant is niet zo mooi als verwacht. De buitenkant in feite ook niet, al is de kerk wel huge. Er staan vier zuilen met op elk een beeld op voor de kerk. Kijkend naar jou wanneer je voor de imposante kerk staat. Dat vond ik wel speciaal.

Floris vond nog een aanrader via Google Maps: Le Balze. Zoek het maar eens op bij Google afbeeldingen. Je ziet niets anders dan kliffen. Inderdaad heel mooi om te zien. De gps stuurde ons wel via super steile en smalle baantjes, inclusief diepe putten, maar het was zeker en vast de moeite!

Na dit avontuur, doken we terug onze auto in om vervolgens door te rijden naar onze volgende bestemming: Siena. Het was een dik uurtje rijden en ik nam deze rit voor mijn rekening. Ik reed zeer graag met onze “mini-auto”; ons Fiatje 500. Aangekomen in het hotel Monteparti, dat toch een kwartiertje van Siena ligt, rond een uur of vijf. We boekten het hotel enkele maanden op voorhand via travelbird.be! De eerste indruk van het hotel was een beetje zwak: alsof we op de parking reden van een motel in plaats van een viersterren hotel. Het onthaal (en eigenlijk de gehele receptie) bewees het tegendeel. Om nog maar te zwijgen van de kamers: heel mooi en smaakvol ingericht. De (bad)kamer was aangekleed met een moderne touch: which I like, a lot! Het was zo’n bed waar je met drie of vier in kon liggen: wat heerlijk, zeg!

We wilden die avond al een bezoekje brengen aan het verwarmd binnenzwembad, maar we hadden pech: het bad zal vol met mama’s en hun spelende peuters. ’t Was een geplande bijeenkomst van recentelijk geworden moeders met hun baby/peuter in hun armen. Ze sprongen, vlogen, zwommen en kliederden in het rond. Gelach, gehuil en geschater. Heerlijk. De lerares toonde bewegingen die de mama’s met hun kindje moesten nadoen en zong liedjes. Ik vond het zo fijn om hiernaar te kijken en wat verlangde ik plots weer naar een kindje van mezelf! 🙂

Die maandagavond hebben we geen poot meer uitgestoken. We waren kapot. (Ik al iets meer dan mijn broer, alhoewel hij degene was met een omgeslagen voet) We hielden het rustig en gingen vroeg naar bed. Klaar om ’s anderendaags Siena te ontdekken!

7u30: de wekker gaat. Alhoewel ik al een uur van tevoren wakker was. Zoals bijna elke ochtend. Bummer. Enkel een douche kan mij dan een beetje meer wakker krijgen. Hup, naar het ontbijt! Jammer genoeg redelijk zwak naar mijn mening, toch zeker voor een hotel dat vier sterren heeft. Ach, wat. Mij volproppen met de al dan niet gevulde croissants (cornetto’s in het Italiaans) en doorgaan!

Trouwens, men vult zowat alles op in Italië: donuts, croissants en cakes. Pudding in een croissant? Warm aanbevolen! Je vindt het in een ontbijthuisje in Firenze! Maar da’s voor later; alsook onze verdere avonturen in Siena!
Want die ochtend maakten we iets mee dat we niet gauw zullen vergeten… Spannend! 🙂

Bedankt om te lezen! ♡

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: