Ik doe nog eens van The Liebster Award.

The what? De Liebster Award wordt onder de bloggers doorgegeven aan elkaar om zo nieuwe blogs te ontdekken en interessante vragen op hen af te vuren. Ook krijg je op die manier enige erkenning van die blogger. Fijn om te weten dat andere bloggers jouw blog leuk vinden!
Zo nomineerde Naomi van TEMPS POUR NOUS mij om tien vraagjes, die zij heeft bedacht, te beantwoorden. Uiteraard wordt alles online gezet zodat jullie kunnen meegenieten!
Ik deed ooit al eens een Liebster Award. Dat lees je hier.

  1. Waar word jij intens gelukkig van?
    Eerlijk? Van mijn lief. Het klinkt heel cliché, maar hij is de man op wie ik verliefd werd anderhalf jaar geleden en hij is de man die me gelukkig maakt. En ook al ben ik soms nog ’s ongelukkig, hij is er altijd, en juist dat maakt mij wel gelukkig.
  2. 2016, wat zijn je 3 persoonlijke voornemens?
    * Goh. Ik denk dat sport een cliché is. Maar er zit wel waarheid in. Ik moet aan mijn conditie werken. Nu ik vanaf januari met de fiets naar het werk zal gaan, is dat al een knaller van een begin! (Toch?)
    * Relativeren en loslaten. Ik heb het er zo moeilijk mee. Ik houd me vast aan de kleine, stomme dingen die me neerhalen. Ik trek me te veel aan en laat te veel m’n zwakke (kwetsbare) kanten zien. Ik wil mentaal sterker worden. Maar aan de andere kant denk ik: Dit is zoals ik ben. Een eerlijke flapuit.
    * Mijn nieuw project hannewhale sleeps; daar wil ik er het allerbeste van maken. Ik ga me volledig smijten en het jaar 2016 zal een bijzonder jaar worden.
     
  3. Je hebt een vrije dag: speel je voor dode garnaal op een bedje van donsdeken of trek je actief je de buitenlucht in?
    Ik denk dat ik voor dode garnaal ga. Nu ik samenwoon met m’n vriend, besef ik dat een huishouden veel werk is. Ik wil me dan ook volledig inzetten om dit alles goed te laten verlopen. Tussendoor series kijken of een boek lezen; een perfecte combo van een vrije dag, lijkt me. En als er nog tijd voor is: snel de deur uit om op koffie te gaan met een vriendin.
  4. Wat was je motivatie en inspiratie om te beginnen bloggen?
    Ik schrijf al jaren, hetzij op een blog, hetzij in een schrift dat ik voor mezelf houd. Vaak spraken mensen me aan over mijn “schrijftalent” en dat ik er iets mee moest gaan doen. Schrijven voor één of ander blad of een professionele blog beginnen klonk als muziek in de oren. Het idee om een boek uit te brengen, leek me helemaal geweldig.
    ’t Was een vriendin die me wees op het runnen van een blog. Ze drukte op het feit dat ik graag en “goed” schreef en dat ik dat goed zou doen, een blog bijhouden. Nog een argument van haar was dat ik gratis dingen zou krijgen! Haha.
    Ik dacht erover na en niet veel later had ik m’n eigen domeinnaam. Anderhalf jaar later ben ik ervaringen en complimenten rijker.
     
  5. Wat zijn je (wildste) dromen met je blog?
    Hierop kan ik niet anders antwoorden dan dat m’n nieuw project hannewhale sleeps van een leien dakje loopt.
    Ik hoop van harte dat het een fantastisch project wordt, waar ik veel uit zal leren, maar misschien ook leuke ontdekkingen zal doen! 
    Aan de andere kant mag hannewhale ook wat meer bekijks hebben. Ik voel dat ik elke dag een beetje groei, terwijl kleinere bloggers plots groter zijn dan mij. Dat probeer ik niet tot bij mij te laten komen, al moet ik toegeven dat het demotiverend werkt. Schrijf ik niet goed? Is het niet interessant? Op die manier ga ik beginnen twijfelen aan mezelf. Het geheim is om jezelf op een leuke manier weten te motiveren en daar word je vanzelf enthousiast van. Ik blog voor mezelf, maar ook voor de lezers die er iets aan hebben.
    Houd je niet van mijn schrijfstijl, mijn blog? Niemand dwingt je mijn leven te volgen.
  6. Je wint de lotto, blog je er over of hou je het groot lot geheim?
    Ik kan een geheim bewaren, maar zoiets groot? Ik denk niet dat mij dat zou lukken. Hoewel ik al heb horen vallen dat je zoiets best niet aan de grote klok gaat hangen. Puur omwille van de jaloezie en afgunst. Ziekelijk eigenlijk, maar het is zo. Mensen zouden je plots wel gaan kennen vanwege jouw financiële doorbraak.
    Ik denk dat ik gewoon te blij zou zijn om zoiets groots te verzwijgen. Ik heb geen idee.
     
  7. Festivals of concerten?
    Vroeger ging ik vaak en graag naar festivals, concerten iets minder, en ik voel dat ik hier minder en minder interesse in toon. Ik vermoed dat dat oud worden is? Ja, ik ben nogal een huismus. Geef mij maar een goede film, een dekentje en een glas wijn en ik ben vertrokken. 
  8. Kattenmens of hondenmens?
    Goh, eigenlijk beide. Vroeger, toen ik een peuter was, hadden mijn ouders een kat. Die is behoorlijk oud geworden maar toen ik een jaar of twee, drie was, is ze gestorven. Ik vond ze ergens in een hoekje in de tuin. Ze was al enkele dagen niet meer gezien en plots kwam ik haar tegen. Ik ging mijn papa halen en zegde dat ze sliep. Mijn papa bereidde een begrafenis voor voor onze Minou. Samen met m’n twee grote broers volgde ik het triestige ritueel.
    Enkele jaren later kwam er een hond in ons gezin. Onze Babar was 16 gelukkige jaren ons huisdier. Later deed hij zelfs mee aan co-ouderschap. Het was fantastisch. Hij was mijn beste vriend. Ik mis hem nog steeds.
    Toen ik in 2015 mijn project House & Catsitting had, gingen mijn vriend en ik in twaalf maanden bij meer dan tien families logeren. Zo leerden we veel mensen maar ook katten kennen. De ene al wat schuwer dan de ander. Het waren topavonturen en ik ben toen meer van katten gaan houden dan tevoren.
    Mijn vriend en ik besloten dat als we zouden gaan samenwonen, we een kat zouden nemen. En kijk, we wonen samen en de plannen voor een kat zijn er al. Misschien komt ze volgende maand al bij ons. Belangrijk is dat we eerst de tijd nemen om onszelf te settelen en ons wat thuis te voelen en er dan pas een huisdier bijnemen. Maar ’t komt goed, ik heb er een goed oog op! (Ik ben blij! Yeey!)
     
  9. Stad of den buiten?
    Ik heb altijd wat op “den buiten” gewoond, dus ik ben dreven en bossen wel wat meer gewend dan drukke stadsstraten. Hoewel ik me snel kan aanpassen aan beiden, heb ik geen directe voorkeur.
    Nu wonen we aan randje Gent, vlak aan de Rooigemlaan, in een rustige straat en da’s ideaal. Dicht bij de stad, maar toch rustig gelegen.

  10. Is het glas half leeg of half vol?
    Da’s een moeilijke. Ik probeer altijd een halfvol glas te zien. Ik doe daar écht m’n best voor. Maar sommigen kunnen me, bewust of onbewust, zodanig neerhalen dat het meer naar een halfleeg glas begint te neigen.
    Ik sta soms zo machteloos; wie ben ik en wat doe ik verkeerd? Ik probeer altijd goed te doen voor de medemens en dikwijls is dat niet genoeg.
    Dan is het glas halfleeg. En kijk, mijn tweede voornemen voor dit jaar is al gefaald: ik ben wie ik ben, kwetsbaar of niet.

 

Ik vond het fijn om vragen van een andere blogger te beantwoorden maar nu is het de beurt aan Jolien van That Girl With Her Blog en Margot van Life On Sneakers.
De tien vragen krijgen jullie binnenkort per e-mail verstuurd! Enjoy, ladies!

8 Comments

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: