Mijn nieuwe tattoo.

Er is sinds twee weken een nieuwe tattoo bij gekomen. “Welcome to the family” zou ik dan kunnen zeggen, aangezien het al de zoveelste tatoeage is. Mijn ouders waren (of zijn) als de dood voor tattoos. Als kind kon ik al eens de rebel in mij naar boven laten komen en deed ik lekker waar ik zin in had.

Ondertussen legden mijn ouders er zich bij neer dat het “maar tekeningen” zijn maar dat het natuurlijk wel voor het leven is. Ze hadden het misschien liever anders gezien, maar ondertussen nemen mijn ouders me zoals ik ben en dat is zó een fijn gevoel.

Deze keer werd het een zwart-wit exemplaar door Jean Harai. Ik heb al enkele exemplaren van hem laten tatoeëren, waaronder de roos met de naam van mijn mama en papa bij. Ik vind het werk van Jean super goed en het plan voor deze nieuweling stond al twee jaar vast. Op 28 juli had ik eindelijk mijn afspraak.

Ik zat in de Latemse kerk op 2 augustus 2014. Mijn jongere broer zou een uur later begraven worden. Ik zat in de middenbeuk en had zicht op de Illuminati, wat letterlijk vertaald wordt als “de verlichten” in Latijn en Italiaans, met z’n drie engelen, wolken en zonnestralen boven het altaar. Waarom heb ik dit nooit eerder gezien? Ik ging tot mijn vijftiende elke zondag naar de mis. Dat was een afspraak bij ons thuis en elk van de vijf kinderen heeft deze “traditie” uitgezeten.
Ik werd dus wel gelovig opgevoed en kreeg de waarden en normen van de kerk met me mee.
Op die dag besloot ik “Ik wil dat laten tatoeëren”. Niet alleen voor mijn overleden broer, maar ook omdat de kerk van Sint-Martens-Latem eigenlijk wel iets voor me betekent. Zo ben ik er gedoopt geweest, heb ik er m’n eerste én plechtige communie gedaan én, zoals ik al zei, ging ik vaker dan dikwijls naar diezelfde kerk.
’t Was geregeld (lees: bijna altijd) met een lang gezicht, hoor. Maar ik ben toch blij dat ik het allemaal meegekregen heb.

Zo wil ik later ook trouwen voor de kerk, in een mooi wit kleed en liefst van al in DIE kerk. Al is dat quasi onmogelijk omdat je daar moet gedomicilieerd zijn. Het is maar een stille droom. Ook zou ik mijn kinderen graag willen laten dopen maar daar is mijn vriend niet voor te vinden. En voor zulke beslissingen ben je natuurlijk met z’n tweeën. Ik ben allang blij dat mijn vriend voor mij voor de kerk wilt trouwen, ooit, want als het van hem afhangt was dat niet het geval. Hoe romantisch! Maar echt, hè!

Het Illuminati oog, of het alziende oog, refereert dan ook naar het oog van God maar ook naar het Christendom. Het gaat om het “alles zien” en “alles weten”.
Ik link hierbij naar een goed leven met een knipoog naar Karma.

Mijn rechterarm is zeker nog niet af. Integendeel, nu het zwart-witte kunstwerkje erbij staat, verliest de rest wat zijn evenwicht. Dus er moeten nog fillers bij komen en de onderarm wordt ook in het zwart-wit gehouden.
Eén ding is zeker: ik ben zeker nog niet uitgetatoeëerd 🙂

Foto en tattoo door Jean Harai.

2 Comments

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: