Mijn wandelvakantie in Oostenrijk: deel 2.

Hier ben ik weer! Na een drukbezet weekend en een vlotte maandag kom ik met het tweede deel van mijn mooie reis in Oostenrijk. We hadden er al een mooie dag op zitten wat betreft het wandelen, maar dat was pas het begin! Lees je mee?

Dinsdag 20 september: Door onze stevige wandeltocht naar en op de Schachtkopf gisteren, zagen we dat er nog een andere wandelroute lag langs het begin van diezelfde weg: de Panoramaweg. We zagen op de kaart de dag ervoor dat er geen water in de buurt van die route lag dus Geert vond het niet de moeite deze route te bewandelen. Ik wilde het wat rustiger aan doen aangezien ik de dag ervoor, overigens onze allereerste dag in Oostenrijk, serieus wat moeite gedaan heb wat betreft het wandelen. Zeker door de afdaling (de liftjes waren gesloten op maandag, remember?) deden mijn enkels en de spieren er rond vrij veel pijn. Geen afdalingen voor mij vandaag dus! De Panoramaweg was ideaal. Misschien geen water gezien, maar dat wilt niet zeggen dat de route niet mooi kan zijn. Integendeel. We zagen mooie bomen, bossen, bruine koeien en op het einde van onze tocht ook een riviertje. Op deze wandeltocht kwamen we om de vijf minuten andere mensen tegen. Al dan niet met hun hond aan de leiband of los. In vergelijking met de Schachtkopf-tocht van gisteren, was dit echt een toeristenattractie. Minder rustig dus maar ik heb er alleszins evenveel van genoten.
Toen we terug bij de bewoonbare wereld uitkwamen, waren de koeien het laatste leuke stukje van de Panoramaweg. Toen ging onze wandeling verder op de gewone grond, door een gewone straat en open vlaktes.
We stopten bij een riviertje en probeerden onze Life Straw uit. Die had ik ook eens gekregen van op een leuke gadgetwebsite en ik deed het mijn lief cadeau. Geert, mijne padvinder, was er uiteraard mega content mee. Ideaal om het hier eens te testen. Ik heb geen idee hoe het water zonder de filter smaakte, maar het smaakte! En zo lekker fris!

14291650_10210459124583668_7441454205683372336_n

14355536_10210459124143657_1187343264896687265_n

14370091_10210459115503441_8745216557468992683_n

14369970_10210459179625044_8064666155738229777_n

Onderweg aten we onze lunch op. Hetzelfde als de dag eerder. Waarom niet? Dat was lekker! Het zonnetje kwam erdoor en het werd zelfs een beetje warm dus ik kon voor de eerste keer mijn trui uitdoen. We genoten van het uitzicht, de groene vlaktes met op de achtergrond de grijze bergtoppen, de bewegende skiliftjes in de verte. Zalig wandelen met de zon op onze snoet, lachend stomme liedjes zingen, gelukkig zijn. “Soms heeft een mens weinig nodig om gelukkig door het leven te gaan.” Die gedachte kwam plots in me op. En “Hmmmm, ik wil hier voor altijd blijven!” ook.
Na onze wandeling van zo’n drie uur, bleven we de hele avond in het hotel. Beginnend met een uurtje sauna. Heerlijk genieten met een prachtig uitzicht over Biberwier. De sauna was openbaar dus iedereen die in het hotel verbleef, kon daar gebruik van maken. Er was een grote, wat zeg ik, enorme sauna, waarbij je een fantastisch zicht had over het dorp en de bergen. In de verte zagen we de grote skiliften die over de Zugspitze zweefden.
Je voelt je bijna herboren, zeg. Een halve dag wandelen en bewegen, en een halve dag lekker chillen en relaxen. Stipt om zes uur zaten we aan ons tafeltje bij het avondmaal. Alweer stond er een lekker buffet op het menu. Keuze zat. Alweer bestelde ik mijn wit wijntje zoals elke avond. Aan deze routine kon ik echt wel wennen.
De rest van de avond deden we aan bingewatching van Orange Is the New Black. We hadden er niets beters op gevonden dan één van de matrassen van het stapelbed op de grond in het gedeelte van de badkamer te leggen. De wifi was niet sterk genoeg in bed, ook niet in het stapelbed, dus moesten we het anders oplossen. Dat werd elke avond ons cosy plekje. Met kussens en ons deken lagen we er enkele afleveringen van onze nieuwe verslavende Netflix-serie te kijken. Natuurlijk ruimden we de matras ook telkens op want er was nog zo iets als hotelpersoneel dat onze kamer binnenkwam ’s anderendaags. Die zouden nogal raar gekeken hebben, denk ik. Ik herinner me wel dat we de matras één keer hebben laten liggen, gewoon, omdat we te lui waren, en dat we de hele dag de hanger “Do not disturb” zichtbaar aan de klink hebben laten hangen. Haha.

14449004_10210459124023654_5868177629414055820_n

Woensdag 21 september: Vandaag was zo leuk! We hebben vrij veel gedaan maar het was deze keer niet belastend voor de voetjes. Serieus, als je ooit in Oostenrijk bent, of gewoon een land met bergen waar je ook nog eens een gocart kunt huren en van de bergen af kunt scheuren: DOEN! Je moet wel een helm op, voor het geval je niet kunt remmen of uitsliert en de ravijn instort… 😉 Het was echt geweldig! Het kostte ons zo’n €25 per persoon om helemaal naar boven te gaan, met twee verschillende skiliften (Ik was trouwens serieus bang in die liftjes. Tja, te veel enge films én ook Final Destinations gezien, vermoed ik!) en dan naar beneden te racen met de driewieler. Uiteraard besteed je meer tijd in de skiliften dan in je racebak, maar serieus, wat was dat een kick! Het was nog vrij vroeg en we stonden helemaal op de top, in de dikke ochtendmist en we waren jammer genoeg niet voorzien op handschoenen. Balen. Maar naarmate we meer naar ons beginpunt reden, werd het geleidelijk aan warmer. Dit was ZO LEUK! Beeld je een gocarttochtje in, op de dijk van eender welke badplaats van ons land, samen met je familie en je hebt je lam gedronken. MAAR DAN NOG LEUKER!
Ik doe dit gewoon opnieuw. Ik kom naar hetzelfde hotel en ik doe dit gewoon nog eens opnieuw.
Op het einde liep het even mis. We gingen letterlijk van het baantje af en Geert geraakte in een greppel en sloeg om. Zijn hand lag open. Awtch.

14433061_10210459151984353_8751280764157822836_n

14441000_10210459149344287_2589960562911167470_n

14462991_10210459151584343_8107660392995522022_n

14449999_10210459177344987_3409056870864309158_n

14370230_10210459178905026_1386306798425562281_n

Na deze super activiteit, besloten we de Highline 179 te doen, een grote hangbrug op zo’n 114 meter van de begane grond. Met zijn lengte van 406 meter is het de langste voetgangershangbrug ter wereld! Dit moet je gewoon gedaan hebben als je in de buurt bent. Het is op zich een spannende ervaring want je hangt letterlijk 100 meter boven de grond en dat op een rooster van een goede meter breed. Je voelt de brug kei hard wiebelen doordat er uiteraard nog volk op wandelt maar de wind zit er ook wel voor iets tussen. Op zich viel het nog wel mee, zolang ik voor me uitkeek. Van zodra ik m’n ogen op de grond richtte, had ik het zitten. Dan had ik toch wat schrik en moest ik me vasthouden en even slikken. Haha.
De naam Highline 179 is afkomstig van de grote baan die eronder loopt, de B179. Weetjes: de brug is zo’n 70 ton zwaar en er kunnen zo’n 500(!) personen tegelijkertijd op! Gelukkig was het er bij ons iets minder druk.
Eenmaal aan de overkant, kon je enkele oude burchten bekijken. Er hingen informatieborden en je kon je wel inbeelden hoe het er vroeger aan toeging. Met vechten en zo. Vooral mijn lief was geïnteresseerd. Ik werd afgeleid door de mooie uitzichten.
Het was een ontzettend mooie dag!
We betaalden €16 voor twee personen. Niet zo veel als je het mij vraagt! We kregen trouwens ook nog €2 op de parking van een ouder koppel omdat we geen cash bij ons hadden en toch een parkeerticket moesten kopen. Heel veel liefde voor dat koppel!

14440765_10210459179825049_9193971200443397939_n

14457371_10210459194025404_5589504477315435575_n

14445986_10210459193505391_3917289980328384027_n

14391007_10210459184345162_4279708579409284735_n

14370327_10210459195825449_1934472589190034127_n

14358893_10210459194625419_3197926031252172885_n

14355645_10210459195545442_8959379134831417814_n

Verder had ik nog de laatste online zaken geregeld voor een superzotte activiteit morgenvroeg! Die activiteit was dan ook het verjaardagscadeau voor mijn lief. Hij was jarig op 24 september en ik wilde hem verrassen met een wauw-cadeau. Nog even geduld…

Bedankt voor het lezen. Binnenkort meer op de blog! 🙂
Sorry voor de kwaliteit van mijn foto’s. Doordat ik plaats wilde maken op mijn iPhone, plaatste ik de foto’s meteen op Facebook toen ik op vakantie was. Nu haalde ik ze dus van Facebook en de kwaliteit ervan is serieus gezakt. En dan moet je weten dat ik dus mijn laptop meehad…
De foto’s van volgend blogbericht zullen pakken beter zijn! Beloofd!

14344888_10210459207665745_378876503371949705_n

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: