Mijn kookdag in Komen Eten: tafeldekking + outfit.

The word is out. Ik doe mee aan “Komen Eten: The bloggeredition” en ik ben als eerste aan de beurt. Lees hier alles over mijn kookdag, mijn outfit die ik toen aanhad en mijn tafeldekking.

Mijn Kookdag:
Ik weet niet of ik ooit meer zenuwachtiger geweest ben als toen. “Ik ga gewoon als eerste gaan, dan ben ik er van af”. Ik denk dat ik, omwille van alle zenuwen, het anders nooit tot het einde van de week gehaald zou hebben. Ik was zo benieuwd wie de andere gasten waren want ja, dat weet je tot op het moment zelf écht niet.
Bleken het drie supersympathieke meiden te zijn waarmee het erg goed klikte. Maar niet dat de zenuwen gingen liggen. Integendeel.

image-uploaded-from-ios-25

Ik moest me bewijzen wat betreft mijn kookkunsten, mijn gastvrijheid enzovoort. Ik besef dat ik geen van alles op en top gedaan heb want later schoten er me uiteraard nog dingen door het hoofd dat ik op dat moment vergeten was. Daarom is het ook een nadeel om als eerste te gaan: je weet niet wat er je te wachten staat, alles is nieuw,… En doordat ik enorm zenuwachtig was, kon ik zaken gewoon rats vergeten. Kleine maar belangrijke dingen zoals drinken aanbieden aan de gasten, zoals het feit dat een avocado makkelijker uit te lepelen is dan met die “makkelijke” truc met het glas (dear god!), dat ik me beter had moeten voorbereiden in zake het ontvellen van de zalm (ik meen het, dat is niet makkelijk! En al zeker niet als je dat nog nooit gedaan hebt én wanneer iedereen je ook nog eens op de vingers kijkt!) en zo verder en zo meer. Het is iets raar, zulke opnames meemaken. Alsof je nog niet goed en wel beseft wat voor een impact het kan hebben want heel Vlaanderen zal je bezig zien, je huis zien, je eten zien,… Ik heb in feite lang getwijfeld om eraan mee te doen maar toen besloot ik het toch te doen. “Wat heb ik te verliezen?” Juist, vrijwel niets. Ik zag het positief en dacht dat het eventuele nieuwe wegen voor me zouden kunnen openen. Wie weet.

De cocktail die ik had voorbereid was eigenlijk een cocktail die ik had zien voorbij komen op Facebook. Het zag er niet alleen spectaculair uit, het was ook een originele en ik vermoedde een lekkere drankenmix. Toch iets straffer en bitterder dan verwacht, serveerde ik de cocktail met overvol alcoholgehalte aan mijn drie gasten. Nochtans had ik de cocktail als eens uitgetest, uiteraard, en ontdekte dat de bodem eigenlijk super zoet was doordat de suikerspin oploste en het suiker ervan naar de bodem zonk. Dus af en toe roeren en sippen was de boodschap. Neemt niet weg dat je na één glas al goed in de wind kon zijn. En toen moest ik aan mijn voorgerecht beginnen…

image-uploaded-from-ios-28

Jammer genoeg was mijn zalm nog niet ontveld, raakte ik in de war bij de avocado’s, liet ik geraspte kaas op het vuur vallen en vergat ik nog extra kaas op mijn hoofdgerecht te strooien. En daarbovenop was ik niet echt met glans geslaagd als zijnde goede gastvrouw. Ik liet, door de zenuwen, mijn normaal uitzonderlijk gastvrouwtalent achterwege. Achteraf bekeken is dat natuurlijk dom van me. Maar op zo’n moment had ik dat uiteraard niet door en zat ik in met het eten.
“Herman Verbruggen mag je nu wel volgen op Instagram, hè!” Ik herhaalde het alsof ik er zelf plezier in had. Dat plezier was voornamelijk te vinden door de alcohol. En omwille van het feit dat ik door de zenuwen nog niet echt iets had binnengekregen.
Ik lachte mijn foutjes weg en dat is, denk ik, de beste remedie niet alleen voor de stress, ook voor de kijkers thuis. Maar daar stond ik op dat moment echt niet bij stil. Het was een vastgestelde conclusie achteraf. Het waren gewoon echt de zenuwen die de overhand namen. Al bij al is het voorgerecht nog wel gelukt. Qua smaak, textuur, de dressing,… Alles zat goed. En ik kon het gevecht met de zalm en avocado even vergeten…

image-uploaded-from-ios-29

Het hoofdgerecht vond ik zelf die avond iets minder geslaagd omdat ik het al meerdere keren had gemaakt en dit de minste keer van allemaal vond. Niet alleen zaten er geen stukjes ham in (wat dus wel in het recept hoort), ook was ik er nog wat geraspte kaas vergeten op te doen alvorens de schoteltjes in de oven gingen. En natuurlijk zeg ik dat ook tegen de gasten, zo (onnodig) eerlijk ben ik wel. De smaak was oké, maar niet wauw. Ik zeg het, het was het minst van alle keren dat ik deze schotel klaarmaakte. Ook stond ik er niet meteen bij stil dat bulgur, dat in mijn voorgerecht zat, vergelijkbaar is met couscous, dat dus in mijn hoofdgerecht zat. Alsof ik enkel wilde koken met tarwevlokken.
In het recept van mijn hoofdgerecht staat beschreven om er tomaat uit blik in te doen. Ik ben nogal strikt in het volgen van mijn recepten (dat zullen jullie wel gezien hebben want ik neem voor alles mijn keukenweegschaal bij de hand om het tot op de gram juist te wegen – controlefreak in mij, can’t resist!) en besloot er geen verse tomaten voor te gebruiken. Zoals gezegd had ik het recept al meerdere malen gemaakt en ik vond het goed zo. Ik probeerde het zelfs nooit eerder uit met verse tomaten. Dus waarom zou ik gaan veranderen? Uiteraard voor het feit dat ik meer punten zou gekregen hebben mocht het met verse tomaat geweest zijn. Misschien. Er ligt verse tomaat op, hoor.
Maar daar deed ik het niet voor. Veel punten krijgen is leuk, uiteraard, maar ik heb gewoon mijn ding gedaan. Dat vind ik belangrijker.

image-uploaded-from-ios-30

Bij mijn dessert liep het ook al een beetje mis. De peren waren niet 100% rijp en dat voelde ik al van zodra ik ze schilde. Ik sneed ze dan ook al in stukjes terwijl dit helemaal niet de bedoeling was. Ik moest ze halveren, ontpitten en in de mengeling op het vuur enkele uren laten “weken”. Nogmaals, omwille van de zenuwen vergat ik zulke dingen en begon ik de peer al gewoon in stukjes te snijden. Misschien was dit nog niet zo slecht want ze waren nog niet rijp en anders zouden ze niet zo glazig geworden zijn zoals eigenlijk zou moeten.
De moelleux was op zich wel goed gelukt. Die had ik ook enkele keren uitgetest en dat zag ik wel zitten. Maar jong, wat een geklungel met die spuitzak (lees: omgebouwd vrieszakje). Ook dat was wel een blunder, ja. Maar de smaak van de moelleux was onwaarschijnlijk. Gelukkig was die bij iedereen van binnen lopend, bij de één al iets meer als bij de ander. Natuurlijk was de moelleux vrij zwaar maar bijna iedereen had ‘m toch op dus ik denk dat dat wel oké was. Jammer dat de gemarineerde peertjes niet volledig gelukt waren, maar ik steek het op de zenuwen (like always, maar wel de pure waarheid. Zo typisch). Afgewerkt met wat munt kon het laatste gerecht op tafel.

image-uploaded-from-ios-32

Tussendoor kleefden we tattoos van MonTattoo en als ik de meiden mag geloven, vonden ze dit wel een leuke en originele activiteit. Niet echt ambiance of zo maar wel fijn. Dit hadden ze ook nog niet gezien bij Komen Eten dus voor originaliteit had ik wel m’n punten binnen.
Het was een lange en vermoeiende dag. Ik herinner mij nog een laatste interview, waarbij mijn kat en ik uitgeput in de zetel zaten. Ik overliep de dag en ik ben tal van zaken vergeten te zeggen. Onder andere dat mijn tafelkleed niet gestreken was en ik heb daar zo lang, eigenlijk de hele dag, mee ingezeten. Iedereen had het sowieso opgevallen en dat zijn zaken waar je op dat moment niets meer aan kunt veranderen, jammer genoeg.

image-uploaded-from-ios-31

Mijn tafeldekking:
Mijn volledige servies en tafellaken, inclusief servieten, komen van IKEA. Ik kon een samenwerking bekomen via een PR-bureau en begon meteen met een moodboard. Nadien stelde ik mijn wishlist op en kon ik gaan shoppen met mijn waardebon.
Ik wilde per se een nieuw servies, tot teleurstelling van mijn vriend: “Waar gaan we dat allemaal zetten?” en “We hebben echt geen tweede servies nodig!” en “Is ons servies niet goed genoeg?” Ons servies was uiteraard wél goed genoeg. Dat komt overigens ook van IKEA. Maar het was maar gewoontjes. Ik wilde mooie ietwat specialere glazen, borden en bestek. Het kwam ideaal uit met deze leuke samenwerking en ik vind dat het wel geslaagd was, afgezien van mijn ongestreken tafelkleed. Hoe dat kwam? Heel logisch: ik begon een halfuur voordat de eerste gast eraan kwam aan mijn tafeldekking. Het tafellaken was nog verpakt en ik had erop gerekend dat deze kreukloos uit de verpakking zou komen. Misschien hier en daar een plooi want hij zat geplooid verpakt, maar that’s it. Guess what? Het tafelkleed was natuurlijk wél gekreukt. En nog geen klein beetje. Maar omdat ik écht geen tijd had om dit te verhelpen, moest ik het er maar mee doen.
Dat zijn van die zaken waar ik ervoor niet aan had gedacht dat ik eigenlijk wel had kunnen doen. Maar dat is zoiets waar ik totaal niet aan gedacht heb. Too bad en niets aan te doen dus.
De mooie eucalyptusplanten vond ik bij een bloemist. Ze ruiken niet alleen lekker fris, ze ogen ook supermooi op mijn (witte) tafel. Daarom hield ik het juist vrij strak, en saai misschien, om deze dan te gaan inkleuren met al het wit-groene.
Ik zocht inspiratie op Pinterest hoe ik mijn servieten kon plooien en stak er nog een stukje plant in. Op zich was er niet zoveel tijd tussen de bevestiging van mijn deelname en de effectieve opnames dus ik kon niet té zot gaan hierin.
Ik wil het persbureau Oona en IKEA nogmaals bedanken voor deze leuke samenwerking! Uiteraard haal ik dit mooie servies naar boven van zodra ik bezoek ontvang maar toch iets anders zal klaarmaken dan mijn menu van vandaag.

image-uploaded-from-ios-27

Mijn oufit:
Die komt van Charline’s Closet, een leuk winkeltje vlak aan het station van Gent-Sint-Pieters. De “latest musthaves” vind je hier aan betaalbare prijzen.
Toen ik een outfit mocht gaan uitkiezen, had ik vrijwel meteen een leuke outfit aangetrokken waar ik zo de deur mee kon uitgaan. Mij overtuig je altijd met een skinny jeans, liefst dan nog met opengescheurde knieën. De fluffy schoenen zijn op vele momenten mijn all time favourite pair of shoes geworden en het topje en bernadette maken de outfit volledig af. De top is toch nog girly gezien de kleur en het kant en de donkere bernadette maakt het nonchalant stoer en past perfect op de donkerkleurige skinny.
Woon je niet in Gent maar zou je hier wel graag willen shoppen? Charline’s Closet heeft ook een webshop! Hooray. En weet je wat écht leuk is? Ze hebben er nu ook een home-collection bij. Supercute!
Bij deze bedank ik nogmaals Charline’s Closet voor deze mooie outfit!

image-uploaded-from-ios-24

Mijn dag was gepasseerd, on to the next! Ik was er van af. En dat was het voornaamste. Oef. Ik dacht dat ik van mijn zenuwen verlost zou zijn, maar niets is minder waar…
Deze week komt er nog een blogbericht over mijn deelname aan Komen Eten online.
Stay tuned!

Ik kreeg trouwens heel dikwijls de vraag “Doe je mee om te winnen?” Absoluut niet. Ik deed mee voor de ervaring, het beleven van dit programma en om eventuele nieuwe opportuniteiten aangeboden te krijgen met deze speciale bloggerseditie. Want, je weet maar nooit. Een chefkok zal ik alleszins nooit worden 🙂

Graag wil ik Niels, de vriend van de nicht van mijn vriend bedanken voor het voorgerecht en dessert. Hij bracht mij niet alleen deze ideeën aan, hij nam ook de tijd om het mij te komen voordoen. Dikke merci! Hopelijk kan je de foutjes door de vingers zien! 😉
Alsook mijn eigen vriend voor alle steun en geduld ❤

 

24 Comments

  1. Leo (aka Mr Blue) says:

    t Zag er allemaal zeer lekker uit en die cocktail wil ik ook uitproberen ( ‘kga dat in’t blauw proberren 🙂 . Super Effect !! Congrats voor de Moelleux.

    Liked by 1 persoon

  2. Christian says:

    Ik moet toegeven, ik kijk gewoonlijk naar “Komen Eten” met een flinke scheut cynisme, en een paar blaadjes ironie voor de mise-en-place.
    Want er zit altijd wel een h* in die het wat te bont maakt, of andere ietwat aparte persoonlijkheid die zich/haar eindeloos belachelijk maakt, en dan nog te lomp is om het zelf te beseffen.
    En dat is ook een beetje de bedoeling van het programma, en ze steken er niet voor niets iedere week wel een “alien” tussen om het van grappig tot ronduit belachelijk te maken.
    En het ergste van al eigenlijk is dat de deelnemers dit helemaal niet door hebben.
    Dus als ik de aankondiging hoorde dat deze week, een weekje fashion en lifestyle bloggsters was, dacht ik ooooh-jeeee, nu gaan ze de grootste trutten en halfgare tuttebellen die ze vinden even bijeen gooien, dit wordt ongetwijfeld de belachelijkste week ever..
    WEL ? Not so!!
    Wat een absoluut onverwachte verrassing.
    Ik heb deze week nog niet gelachen, of mij ergens aan geërgerd.
    En ja, velen noemen het op FB de saaiste week ever. Waarom ??? Wel ja idd , het is deze week geen belachelijke week, met bloopers en schaam je dood toestanden.
    Heel onverwacht blijkt er deze week niet één of meerdere kandidaten oerdom, of lomp of …. Weet ik veel wat voor afwijking te hebben …
    Ik durf wedden dat ze bij Vier. be hadden gehoopt op 4 onnozele kiekens om eens goed mee te lachen.
    Met spanning zaten ze te filmen en af te wachten op de meest debiele uitspraken, of de meest flagrante momenten van blijk geven van domheid.
    Wel … Chapeau meisjes @alicedeley @silkeblogs @awayofdreamingkiki @hannewhale
    Dit is de eerste “Komen Eten” week met 4 normale mensen.
    OK, jullie nemen wat veel de “Phone” ter hand.. de menukaarten zijn niet te hoog gegrepen….
    Maar voor de rest…. R.E.S.P.E.C.T… jullie hebben “Komen Eten” een andere betekenis gegeven.
    Dit is de eerste week van “Komen Eten” waarin niemand zich hopeloos belachelijk maakt.
    En dat voor jonge meisjes/dametjes, waarvan VIER dacht , die trutten gaan we eens goed door de molen draaien.
    Wel ik heb deze week nog geen schaduw van “trut” gezien, en dat was lang geleden.
    Ik heb alleen nog maar interessante mensen gezien, … die dan stuk voor stuk nog mogen gezien worden ook, letterlijk, en figuurlijk.
    Ik kijk vanavond uit naar de winnares, maar voor mij zij er 4 winnaressen van het jaar , en dat zijn @alicedeley @silkeblogs @awayofdreamingkiki @hannewhale
    And by the way ik heb moeten opzoeken wat Instagram en Pinterest zijn , dus dit is geen loos compliment van een medeblogger…

    Liked by 1 persoon

  3. resaarcle says:

    Wat een fijn avontuur! En ik vind het ook wel een leuk idee mens 4 bloggers bij elkaar te zetten. Ik heb enkel de laatste 10 miuten van de laatste aflevering gezien, maar het leek superknus met jullie viertjes!

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: