Schotland, een stuk van the UK dat je moet gedaan hebben!

Ik ben tot over mijn oren verliefd geworden op, ik denk wel het mooiste stukje van het Verenigd Koninkrijk, namelijk Schotland. De uitgestrekte weiden en heuvels, de mooie natuur, de vriendelijkheid van de mensen daar. De natuur komt daar echt op z’n plooi en dat merk je pas wanneer je door de gebergtes van Schotland trekt. And I did it! Lees je mee?

Met enkel een rugzak doorheen Schotland gaan trekken. En ja, slapen met een slaapzak en een matje in een tent, ergens in de bergen ten noorden van Engeland. Nooit gedacht dat ik het nog zou doen. Na ‘The Blair Witch Project’ te zien, zwoer ik nooit nog in een tentje in een bos te slapen. Oké, het was dan wel geen bos, maar toch.
We zouden vijf dagen rondreizen en rondtrekken in het prachtige land. Met een eenvoudige ferry oversteek, van Calais naar Dover, kwamen we anderhalf uur later aan om dan de volle 900 kilometer te rijden. Mijn vriend en ik wisselden af en toe af en stopten geregeld om een toiletbezoek of drinkpauze in te lassen. Als je in één keer zou doorrijden, dan kom je er na zo’n 9 uur rijden aan. Wij deden er een kleine 12 uur over, met tussenstop in Burger King bijgerekend 😉

Processed with VSCO with f2 preset

We zochten nog een kamer om te overnachten om dan ’s anderendaags aan onze fameuze trektocht te beginnen. We hadden bewust niets gereserveerd omdat we ervan uitgingen dat er onderweg van alles kon gebeuren dus besloten hotels en B&B’s ter plaatse af te gaan. En ja, hoor! Voor £45 konden we een kamer huren. Voor £10 per persoon kregen we er nog eens ontbijt bij ook. Een typisch Schots hotelletje: vrij oud maar de service en vriendelijkheid is uitmuntend!


Nadat we naar de supermarkt en de slager waren gegaan (we kochten er worsten, spek en black pudding – een delicatesse in Schotland (lees: bloedworst) waren we eindelijk vertrokken. Klaar voor de grote tocht! Ik was het niet gewend om te wandelen met een zware rugzak, laat staan nog eens in de bergen ook. We vulden onze drinkzakken bij in een rivier die we tegenkwamen. Door middel van onze filter die we bijhadden, waren we niet benauwd voor bacteriën en dergelijke. We kwamen een oudere man tegen, die alleen aan het wandelen was. Hij was in uiterst goede conditie en zou die dag wandelen wat wij op twee dagen zouden doen. Een pijnlijke val heeft zijn tocht onderbroken en hij moest noodgedwongen terugkeren. Zijn voet kwam terecht in een put tussen twee stenen en hij viel daarbij nog eens om ook. Je wilt niet weten hoe zijn enkel en voet eruitzagen toen we hem ontmoetten. Een grote blaar van zo’n 5 centimeter was ook, ter hoogte van zijn achillespees, te zien. We hebben de man zo goed als mogelijk verzorgd en trokken verder.
Uiteindelijk deden we 18 kilometer die dag en sliepen we op een supermooie plaats. Om 21 uur lagen we al in onze tent want we waren beiden bekaf. Afgezien van de midges (lees: mini rotmuggen) was dit één van de mooiste plaatsen waar ik ooit sliep. En één van de rustigste plaatsen ook. Geen geritsel, geen getsjirp, niets. Muisstil.


De compacte tent kreeg ik mee van Decathlon. Deze superhandige trekkingtent van Quechua weegt amper 2 kilogram en is zodanig klein ingepakt dat het geen moeite is ‘m mee te sleuren. Ik spreek over een ‘compacte’ tent omdat het effectief vrij klein is. Maar tijdens trektochten als deze heb je niet meer nodig, natuurlijk. En wij wilden echt een lichte en kleine tent zodat die mooi in onze rugzak paste.
Dit exemplaar kan tegen een windstootje (70 km/uur) en je bent volledig beschermd voor eventuele tropische regenbuien. Ben je niet zo handig in het opstellen van een tent? Geen nood, deze is al zo goed als klaar, je hoeft enkel één stang door de tent te trekken en de tent in de grond vast te steken met de bijhorende toebehoren.
Zelf op zoek naar een (trekking)tent? Je kan deze zeker in overweging nemen dan! Ga een kijkje nemen in je dichtstbijzijnde Decathlon en oordeel zelf. Hij is in prijs verlaagd en nu betaal je er €129.99 voor.

De slaapzak kan tot 10 graden aan dus het mocht wel wat afkoelen in de tent. Heerlijke slaapzak die donzig aanvoelt en toch makkelijk op te bergen is.

Processed with VSCO with f2 preset

IMG_0159

IMG_0165

Mijn vriend en ik  genoten van de eerste zonnestralen, die rond 7h15 boven de berg uitstaken en namen een eenvoudig ontbijt: chocomelkje (meegenomen uit het hotel), een stukje fruit en een droge koek. We trokken meteen de eerste berg op. Van een opwarming gesproken! Vandaag deden we wel 4 bergtoppen. Op en af, met allerlei verschillende soorten ondergrond. Heel veel stenen, dus we moesten goed kijken waar we onze voeten zette zodat we niet struikelden. Sommige bergen waren overrompeld met enkel stenen, dus dan moesten we letterlijk klimmen. De afdaling was dan weer wat moeilijker, zeker met een beetje wind. De laatste twee afdalingen waren voor mij die dag de moeilijkste. Vanwege mijn zwakke knieën had ik het wel moeilijk met het afdalen. Bij elke stap voelde ik een soort van bliksemschicht in één van de knieën. “Lief, we nemen vijf minuten pauze. Ga even zitten.” Ik wilde niet, ik wilde naar de hut. We zouden die nacht in de hut gaan slapen en ik moest en zal daar zo snel mogelijk geraken. Ik wilde dus zeker niet pauzeren. Ik wilde daar gewoon weg en zo snel mogelijk in de hut zijn. Van een eigen willetje gesproken 😉 Uiteindelijk haalden we het nog voor 19 uur en installeerden we ons in de houten hut. Er was niemand anders, al vermoedden we van wel omdat er nog allerlei achtergelaten gerief lag. Om 21h15 kwam er nog een Hollands koppel binnen (wij waren ondertussen al aan’t knorren) en om 22h50 viel er nog een Brit binnen. De hut lag dus goed vol, inclusief muizen. Die heb ik gehoord én gezien. Ik heb dus beter geslapen in ons tentje dan in de hut. Enfin. 26 kilometer deden we op de tweede dag. We waren stikkapot maar zo tevreden over onze prestaties van die dag.

IMG_0177

IMG_0202

IMG_0211

IMG_0220

IMG_0248

IMG_0314

De derde en uiteindelijk laatste dag besloten we geen trektocht meer te doen. We besloten vandaag, via de vallei, terug te keren naar onze geparkeerde wagen. We zouden er sowieso een hele dag over doen dus we waren wel eventjes zoet. Het weer begon om te slaan en mijn knieën waren nog niet helemaal oké van al die afdalingen gisteren. Maar vooral dat eerste was de reden. Er hingen dikke dreigende wolken rond de bergtoppen en de wind werd na enkele uren zo hevig dat we haast wegvlogen. Geen goede dag om een nieuwe berg te beklimmen en daar ons tentje op te zetten dus. Onderweg maakten we nog lekker eten klaar en bleven maar doorgaan. De wind hield ons niet tegen. Niet op de grote stenen waarover we moesten klauteren, maar ook niet in de verschillende afdalingen, ook al vloog ik telkens bijna van het paadje af. Blijven doorgaan. Net voor 17 uur bereiken we de auto. Gelukkig, want om 17 uur ging de parking sluiten en kon je er niet meer met de auto van af. Dan gingen we in de wagen slapen of ons tentje daar opzetten. Het werd uiteindelijk een B&B, enkele uren later. Eerst gingen we op restaurant, met onze trekkleren aan en ons vettig haar voor ons gezicht. Het was absoluut geen gezicht, maar het eten smaakte wel heel erg. Fish & chips en een stoofpotje. Oh, en haggies als voorgerecht: must try!

IMG_0319

IMG_0320

Na nog twee uur rijden, besloten we te stoppen in een B&B. Helemaal afgelegen want de grote banen waren afgesloten en we moesten omrijden. Het was plots ongelofelijk mistig en in the middle of nowhere was daar plots die reddende B&B. 70 pond, inclusief ontbijt. Oké dan. Niet heel goedkoop, om ergens in een boerengat een warme douche en een goed bed te krijgen, maar we kunnen niet anders. We kregen absoluut waar voor ons geld. “Would you like some coffee or tea?” Na onze bevestiging kwam ze tien minuten later naar onze kamer met de melding “Tea is ready!” We werden uitgenodigd in hun living, waar ook hun kleinkinderen aan het chillen waren. De kindjes hadden verlof en mochten nog wat langer opblijven (we belden aan rond half 9 ’s avonds) en ze had toast met boter klaargemaakt. We hebben er nog zeker een uur gezellig gepraat en trokken dan richting de slaapkamer. Zo moe. Geert genoot van een warme douche, ik kroop gezellig onder de lakens en besloot me morgenvroeg uitgebreid te wassen. “Fris en monter aan de dag beginnen!” Zo ben ik dan, een ochtenddoucher. Dat woord bestaat niet eens maar ik ben het wel. ’s Avonds douchen… nee bedankt. Ik zou er haast klaarwakker van worden.
Het ontbijt was weer geweldig. Naast wat cornflakes, toast met marmelade en confituur en fruitsap, kregen we ook weer een écht Schots ontbijt voorgeschoteld: een bord vol met worst, black pudding, spek, ei en tomaat. Geen witte bonen in tomatensaus deze keer. Maar goed ook want ik had me al volgepropt met cornflakes en toast. De gastvrouw vroeg of het lekker was. Ik verontschuldigde me dat ik niet alles had opgegeten maar zei wel dat het me smaakte. Typisch ik.

IMG_0385

Na het ontbijt zouden we nog één keer gestopt zijn om iets te eten. Op identiek dezelfde plek als in het heengaan: Burger King. Alleen aten we deze keer geen Burger King, wel iets gezonder: een wrap met kip en een broodje met mozzarella en tomaat. En nog wat gezonde snacks. Bijna aangekomen in Dover hadden we nog eens twee uur stilstaande file. Balen. Maar we zijn uiteraard veilig en wel op de ferry geraakt en enkele uren later waren we alweer thuis, in ons eigen bedje.

Ik kreeg trouwens nog een fitbit mee op reis. Een luxueuze zogenaamde “Activity tracker” die onder andere je aantal stappen meet maar ook je verbrande calorieën, je afgelegde km’s (of meters…), maar zo meet het bijvoorbeeld ook je slaap en je kan er je hoeveelheid liter wateropname in bijhouden. Ga je sporten? Stel je work out in! Het meet zelfs je hartslag. Dat ding kan zo veel! Ik ben er eerlijk gezegd volledig aan verknocht ondertussen. Oké, het ding is gigantisch rond mijn dunne pols maar so what? De fitbit blaze is écht geweldig. Het enige nadeel: dat ik geen fancy analoog horologe meer kan dragen. Maar als het dat maar is. Hashtag firstworldproblems.

Processed with VSCO with f2 preset

Deze vakantie was dan misschien heel kort, maar het was echt de max. Het rijden op zich vind ik super want dat geeft me een gevoel van reizen en da’s echt zalig. Het links rijden viel trouwens nog goed mee. Geert had zich enkele keren vergist. Gelukkig hadden we net dan geen tegenliggers 😉
Ik raad iedereen aan om Schotland eens te doen, ook al ben je niet zo’n trekker of wandelaar! Eerlijk: ik ben dat ook niet en ik heb écht een geweldige tijd gehad. Ik ben zeer fier op mijn wandelprestaties en op het feit dat ik, als verwend luxenest, een nacht in de wilde natuur heb gekampeerd. Het klinkt stom, maar het is zo! Ik heb er echt van genoten en ik ga het zeker nog doen. Noorwegen staat bovenaan onze lijst!

Ben jij al in Schotland geweest? Ja? Wat vond jij ervan?

 

9 Comments

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: